De Hammurabi codex is een belangrijke historische bron, want het is niet alleen één van de oudste wetboeken uit het oude Mesopotamië, maar zeker het best bewaarde. Dit wetboek is rond 1780 geschreven, onder het regime van koning Hammurabi van Babylonië (17921750 v.Chr.).  De tekst is overgeleverd op een stèle van zwart basalt, die in 1901 is gevonden in Susa (in het huidige zuidwesten van Iran), die daar als oorlogsbuit terecht gekomen moet zjin. Tegenwoordig  bevindt deze zich inderdaad in het Louvre in Parijs.

De Hammurabi codex in het Louvre stamt uit de oude stad Sippar in Irak, maar Hammurabi's stenen met zijn wetten hebben ongetwijfeld ook in de andere belangrijke steden van Babylonië gestaan, alleen zijn ze daar tot nog toe niet door archeologen teruggevonden. Hammurabi noemt in de proloog van zijn codex (die nu in het Louvre is) een hele reeks steden, en in de epiloog komt hij daarop terug door de inwoners van die steden op te roepen om kennis te gaan nemen van zijn wetten, hetgeen suggereert dat die mensen ook toegang hadden tot die teksten die dan wijd verbreid moeten zijn geweest.
Dus samenvattend: of ze in elke stad van Babylonie gestaan hebben, weten we niet, maar het is zeer waarschijnlijk dat de wetten op z'n minst in de voorname, belangrijke steden stonden.

Prof.dr. Peter Akkermans
conservator van de afdeling Nabije Oosten
Rijksmuseum van Oudheden

Meer over de Codex van Hammurabi is te lezen te vinden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Codex_Hammurabi