Sabel
| objectnummer | 1025-17 |
| objectnaam | sabel |
| datering | 19e eeuw |
| materiaal | goud ; metaal ; hout ; leder |
| afmetingen | |
| verwerving | 1894 ZWCAZ aankoop |
| geografische herkomst | Syrië |
| culturele herkomst | Arabisch |
De gebogen sabel, sabre of saif, werd in Arabië lokaal geproduceerd naar het voorbeeld van Perzische sabels die waren geïmporteerd uit Egypte, Irak en Syrië. In deze landen werd de gebogen vorm en de technologie om keiharde stalen bladen te maken, overgenomen van de Perzische voorbeelden. Het handvat werd naar eigen voorkeuren bewerkt. Ook na de introductie van vuurwapens bleven sabels belangrijke wapens, zolang pistolen en geweren slechts één schot tegelijkertijd konden lossen. Binnen de stamverbanden bleef de sabel tot in de twintigste eeuw een belangrijk statussymbool. De reputatie van Perzische zwaarden en sabels was groot en reikte tot ver buiten de grenzen.
De Perzische naam sabre of shamsir betekent letterlijk 'leeuwenstaart'. De ronding van het wapen zou ontleend zijn aan de vorm van een leeuwenstaart. Het woord shamsir wordt genoemd in Shahnama, het Iraanse nationale epos, dat rond 1010 werd geschreven door de dichter Firdausi. In de zeventiende eeuw breidde de roem van het wapen zich uit over het gehele Midden-Oosten door de veroveringen van Shah Abbas de Grote en door de beroemde zwaardenmaker Asadullah Isfahani. Perzische sabels werden naar alle landen geëxporteerd. Europeanen kochten de sabels in Damascus, vandaar dat de techniek in het Westen de naam Damascus-staal kreeg.
