Een prinses ontvangt een boodschap

objectnummer	3025-71
objectnaam	miniatuur
datering	midden 18e eeuw
materiaal	papier ; waterverf
afmetingen	L 23.5 cm ; B 16.7 cm
verwerving	1952 ZAZIE aankoop
geografische herkomst	India
culturele herkomst

Waarschijnlijk een geïdealiseerd portret van de 'Balauria' koningin van Goverdhan Chand van Guler. In het oude India brachten vrouwen van stand hun leven grotendeels door in speciaal voor hen gereserveerde ruimten. Daartoe behoorden ook tuinen en parken. Als het warm was verbleven ze op een koele plek in de schaduw. In deze schildering heeft de prinses de koelte van de waterkant opgezocht om rustig in de schaduw van een baldakijn de tijd door te brengen. Af en toe trekt ze aan haar waterpijp. Dienaressen maken zacht muziek. De lome atmosfeer op het terras wordt verbroken door de hofdignitaris, die de prinses een boodschap toefluistert. Hij buigt zich dicht naar haar over. Hieruit valt te concluderen dat het een vertrouwelijke mededeling is. De vingers die naar zijn mond wijzen, betekenen dat hij zelf verbaasd is.

Drie andere miniaturen, de een in het Musée Guimet in Parijs, de andere in Hyderabad, India, en de derde in de Bharat Kala Bhavan in Benares, India, hebben een min of meer gelijksoortig thema als onderwerp. Een mooie jonge vrouw, of in het derde geval een jonge man, die op een terras bij het water zit, omgeven door enkele dienaressen, van wie er een of twee muziek maken. Ook is er steeds een (misschien wel dezelfde) grijsharige hofdignitaris aanwezig.
Het is denkbaar dat de driemaal uitgebeelde prinses de echtgenote van Govardhan Chand, afkomstig uit de naburige staat Basoli, voorstelt. In ieder geval vertegenwoordigt zij het vrouwelijke schoonheidsideaal uit deze periode.

De vier hier genoemde miniaturen vertonen zoveel gelijkenis, niet alleen in het onderwerp, maar ook in de uitvoering, dat ze door dezelfde schilder gemaakt moeten zijn. Hoewel er wel enkele namen van schilders aan het hof van Govardhan Chand bekend zijn, kon helaas tot nu toe geen enkele miniatuur met zekerheid aan een van hen toegeschreven worden. In dit geval kan dat ook niet. Wel kan met zekerheid gesteld worden dat hij een van de kunstenaars was, die omstreeks 1750 opmerkelijke vernieuwingen in de schilderkunst van dit gebied introduceerde, en dat hij behoorde tot de schildersfamilie van Pandit Seu, waarvan verschillende leden hun stempel hebben gedrukt op de schilderstijlen aan hoven in het Punjab berggebied.