Uit hoeveel genen bestaat een mens?

We kennen de totale DNA-samenstelling van bepaalde organismen, inclusief binnenkort de mens, en nu moeten we weer terug naar het veld. Die genen zijn er immers alleen maar omdat ze, om bij het beeld te blijven, een bijdrage leveren aan wat die mieren in de duinen doen. We hebben straks het humane genoom weliswaar letterlijk in kaart gebracht, maar dat zegt niets over de functie van genen, zoals een kaart daar nooit iets over zegt. Maar een functie hebben ze, geconserveerd als ze zijn door de evolutie. In de biologie heeft alles een functie.

Maar hoezeer apen in dat opzicht ook van mensen verschillen, het is inmiddels genoegzaam bekend dat de genetische overeenkomsten aanzienlijk groter zijn. Plasterk: Het blijft verbazingwekkend hoezeer de evolutie steeds weer op hetzelfde uitkomt of dezelfde vinding doet. De evolutie is als een knutselaar die oude, maar effectief gebleken onderdelen steeds opnieuw gebruikt. Dat komt onderzoekers goed uit. Wie de functie van een weerstand bestudeert, kan dat doen in een videorecorder of een wasmachine, machines die functioneel en in uiterlijk volstrekt verschillend zijn, maar op het niveau van de losse elektronica grote overeenkomsten vertonen. Ze zijn slechts iets anders geschakeld. Om diezelfde reden kunnen we aan een simpel wormpje als C.elegans heel goed functioneel genoomonderzoek doen om uit te vinden hoe een cel zich ontwikkelt, en kunnen we een hoger organisme als de zebravis gebruiken om de ontwikkeling van het  hart of het zenuwstelsel te bestuderen.