Naturalis is een natuurhistorisch museum met als taak de biodiversiteit op aarde te beschrijven en te verklaren.
Naturalis brengt de biodiversiteit in kaart
Het systematisch in kaart brengen en beschrijven van de biodiversiteit op aarde is de wetenschappelijke hoofdtaak van Naturalis is om de biodiversiteit. Het museum concentreert zich daarbij op diergroepen; de plantendiversiteit wordt in kaart gebracht door het Nationaal Herbarium Nederland, dat vestigingen heeft in Leiden, Utrecht en Wageningen. De wetenschappelijke staf van Naturalis telt een groot aantal specialisten op het gebied van zoogdieren, insecten, reptielen en amfibieen, vissen en vogels. Paleontologen bestuderen de biodiversiteit uit het geologische verleden.dieren uit het verleden. Met alle verzamelde kennis is Naturalis in staat om de soortenrijkdom, de verspreiding, de onderlinge relaties (verwantscyappen) en de ontwikkeling (evolutie) van de biodiversiteit door de tijd te begrijpen en te verklaren.
Collectie van Naturalis
De collectietoren van Naturalis is het archief van de biodiversiteit op aarde. Naturalis bewaart in deze opslagruimte meer dan 10 miljoen opgezette dieren, skeletten, fossielen, gesteenten en mineralen. De collectie bevat 150.000 diersoorten en vertegenwoordigt ruim 10% van de biodiversiteit op aarde.
Enkele collectiegetallen:
| insecten | 5.250.000 exemplaren |
| ongewervelde dieren | 2.290.000 exemplaren |
| gewervelde dieren | 1.000.000 exemplaren |
| fossielen | 1.160.000 exemplaren |
|
Naturalis bewaart zijn wetenschappelijke verzameling van meer dan 10 miljoen objecten in een twintig verdiepingen tellende toren. |
|
Een deel van de zoogdiercollectie van Naturalis. |
De collectie van Naturalis is van internationaal belang omdat deze een groot aantal type-exemplaren bevat. Het belangrijkste daarvan zijn de zogenaamde holotypen, de eerstbeschreven exemplaren van een soort waarop de soortbeschrijving is gebaseerd.
Wetenschappers gaan elk jaar op expeditie
Jaarlijks trekken wetenschappers van Naturalis er op uit om informatie te verzamelen. Ze gaan op expeditie naar Zuidoost-Azië of Zuid-Amerika waar ze onderzoek doen naar vogels, vissen, zoogdieren, reptielen, amfibieën, insecten en andere ongewervelde dieren, zoals koralen en slakken. Dieren die ze tegenkomen worden verzameld en klaargemaakt voor transport naar het museum.
Door de kenmerken van de nieuwe verzamelde dieren te vergelijken met exemplaren uit de collectie, kunnen wetenschappers zien of ze een nieuwe soort of een reeds beschreven soort gevonden hebben. Al het verzamelde materiaal wordt zorgvuldig geëtiketteerd en gecatalogiseerd. Het is van groot belang om de vindplaats en de datum van de vondst vast te leggen. Als ze dat niet doen, weten ze later niet meer wat waar vandaan komt en zouden ze verkeerde conclusies kunnen trekken.
De beschrijving van een nieuwe soort
Wanneer een nieuwe soort wordt ontdekt, maken biologen eerst een nauwkeurige beschrijving. Het desbetreffende exemplaar wordt minutieus bestudeerd, waarbij alle kenmerkende details in kaart worden gebracht en gedocumenteerd, zowel in woord als in beeld. Hierbij is het van belang om aan te geven welke kenmerken overeenkomen of verschillen met eerder beschreven soorten. Van de onderdelen die voor de soortherkening belangrijk zijn, worden door de wetenschappelijke tekenaars van Naturalis detailtekeningen gemaakt.
Elke nieuwe soort moet een wetenschappelijke naam krijgen. Deze naam bestaat uit twee delen: een geslachtsnaam en een soortnaam. Omdat het nieuwe exemplaar vaak kenmerken gemeenschappelijk heeft met het vergelijkingsexemplaar uit de collectie, weet de bioloog vaak al tot welk geslacht hij het dier moet rekenen. Hij hoeft dus alleen nog maar een soortnaam te bedenken. Daarbij heeft hij de keuze om het dier te benoemen naar een verdienstelijk persoon, naar een bijzonder kenmerk dat het dier vertoont of naar de plaats waar de soort voor het eerst werd gevonden. Enkele voorbeelden: Distichopora vervoorti is een nieuw beschreven koraal die naar de bioloog Vervoort, een vooraanstaand koralendeskundige vernoemd is; de steenvis Synanceia horrida is een monsterlijke vis die is vernoemd naar zijn bizarre uiterlijk en Andrias japonica is een reuzensalamander die inheems is in Japan en naar dat land is vernoemd. Als een nieuwe soort goed geïdentificeerd wordt, kan het in een wetenschappelijk tijdschrift gepubliceerd worden.
|
Procesgang van het beschrijven van een nieuwe libellensoort die in Viertnam is ondekt door de libellendeskundige Jan van Tol van Naturalis. |
Lees meer: Classificatie van soorten