De grote vraag is hoe het basilaire membraan zn beweging omzet in een elektrische prikkel. Om hier achter te komen, zoomen we in op een stukje basilaire membraan:

Animatie Ian Shipsey en bewerking RvdH

Je ziet hoe de vloeistoftrillingen het membraan in beweging zetten. Verder zie je ook hoe in een klein deel van het membraan een elektrische prikkel wordt opwekt. Dit onderdeel wordt het orgaantje van Corti genoemd. Laten we ook dit deel eens nader bekijken:

Animatie Ian Shipsey en bewerking RvdH

Zoals je ziet, worden de elektrische prikkels opgewekt door het buigen van een aantal staafjes: de haartjes van de binnenste en buitenste haarcellen. Feitelijk zijn de binnenste haarcellen de voelsprieten van ons gehoor. Als de binnenste haarcellen worden gebogen dan stromen er elektrisch geladen ionen naar binnen. Hierdoor ontstaat een elektrische prikkel die via een complexe weg naar de hersenen gaat [zie: verwerking]. Eenmaal in de hersenen ontstaat er vervolgens een geluidswaarneming. En wat die buitenste daar haarcellen doen? Nou, die dansen vrolijk mee op de muziek:

Animatie Ian Shipsey en bewerking RvdH

Doordat de buitenste haarcellen zich op het juiste moment uitrekken en indrukken, kunnen ze de membraanbeweging nog een extra zwieper geven -zoals je met je benen de beweging van een schommel enorm kunt versterken-. Hierdoor ontstaat er op een heel precieze plaats een grote uitwijking. Zo kunnen we dus met slechts 3,5 mm bijna 20.000 verschillende tonen waarnemen!

Animatie Ian Shipsey en bewerking RvdH