illustratie ©  Ko Sturkop

Wetenschappelijken naam
Dama dama

Eerste damherten in Nederland
Fossiele vondsten van het damhert zijn in ons land heel zeldzaam. Er is wel een fossiel gewei bekend uit Overijssel, waarschijnlijk van Eemien ouderdom (130.000 tot 100.000 jaar geleden).
In de laatste ijstijd wist de soort zich niet in West-Europa te handhaven. Rond het begin van onze jaartelling zijn de dieren hier weer door de mens ingevoerd vanuit Zuidoost-Europa.
Tegenwoordig worden damherten in ons land vooral als parkdier gehouden. Onder andere op de Veluwe en in de Amsterdamse Waterleidingduinen komen enkele verwilderde populaties voor.

Typering
Het damhert zit qua grootte tussen een ree en een edelhert in. De schouderhoogte is maximaal negentig centimeter. De hindes zijn duidelijk kleiner dan de herten. De dieren hebben op hun rug opvallende witte vlekken.

Gras-eters
Damherten eten overwegend gras, maar bijvoorbeeld ook bladeren, kruiden en boombast. Het gebit van maalkiezen is daarop goed aangepast. De bovenkaaks- en de onderkaakskiezen staan scheef ten opzichte van elkaar, wat zorgt voor een optimale vermaling van het voedsel.

De tandformule van het damhert is:

0.0.3.3
3.1.3.3