Mammoetbaby ontdekt in Siberië

mammoetbaby Ljoeba is een topvondst

Het gaat om een vrouwtje dat amper een half jaar oud was toen ze stierf. Ze weegt zo'n vijftig kilogram en is negentig centimeter hoog. Het mammoetje is vrijwel onaangetast. Haar slurfje en ogen zijn intact, en hier en daar zitten zelfs nog plukjes haar. Alleen een oor en een stukje van de staart ontbreken.

Afgelopen week is het mammoetjong Ljoeba aan de media getoond. Ze is vernoemd naar de vrouw van de nomadische rendierherder Joeri Choedi, die haar twee maanden eerder bij de Joeribej rivier op het Jamal schiereiland ontdekte.

De vondst doet denken aan de mammoetbaby Dima, een mannetje dat in 1977 werd ontdekt in het noordoosten van Siberië. Dima is echter plat en uitgemergeld, terwijl Ljoeba haar ronde vorm heeft behouden.

Volgens mammoetdeskundige Pavel Kosintsev is Ljoeba direct na haar dood begraven geraakt in een zuurstofarme, moerasachtige omgeving. Daar is ze duizenden jaren lang in bevroren toestand perfect bewaard gebleven. Vermoedelijk is het mammoetjong kort geleden weer aan de oppervlakte gekomen doordat de rivieroever het afgelopen jaar is verschoven.

Op het moment wordt Ljoeba in een vriezer bewaard in het regionale museum van Salechard in Siberië. Later dit jaar gaat ze naar Japan, waar een wetenschapsteam onder leiding van Professor Naoki Suzuki haar uitgebreid zal onderzoeken.

Een complete mammoetbaby als Ljoeba of Dima zul je in Nederland niet vinden, want een permanent bevroren ondergrond zoals in Siberië komt hier niet voor. Maar in ons land worden wel veel losse mammoetbotten gevonden, ook van jonkies van nog geen jaar oud. Ons Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis heeft zelfs de grootste collectie mammoetbotten van de wereld.

Meer informatie over de wolharige mammoet:

webthema Mammoet

artikel 'Wolharige blondjes op de mammoetsteppe'