Kadaver in de sneeuw
Alice van Duijn, januari 2010
Dit kadaver (zie foto's) is op 10 januari 2010 in de besneeuwde Amsterdamse waterleidingduinen gefotografeerd door de heer Maas. De schedel en de voorpoten ontbreken, maar de achterpoten verraden dat de skeletresten van een hert zijn. De vraag van de heer Maas: door welk dier is dit hertje verschalkt?
Kadaver van hert in de sneeuw. Schedel en voorpoten ontbreken. De wervelkolom is keurig schoon gegeten.
Van de achterpoten is alleen het onderste -weinig voedzame- gedeelte onaangetast gebleven. Foto: C. Maas
)
Dit stuk huid van ongeveer 20 x 30 cm lag naast het karkas. Zo'n leeggegeten 'gebalgde' huid blijft, zeker onder winterse omstandigheden, lang bewaard. Foto: C. Maas
)
Volgens roofdierspecialist Jaap Mulder is het kadaver waarschijnlijk van een ree, al valt gezien de vindplaats een damhert niet geheel uit te sluiten. De vacht doet hem echter meer aan ree denken.
Anders dan je misschien in eerste instantie zou denken, is het dier niet door één dader opgepeuzeld. "Zo te zien ligt het kadaver er al lang, en de resten zullen door allerlei dieren benut zijn," aldus Mulder. "De vos heeft daar vast een rol bij gespeeld, maar ook vogels zoals buizerd, ekster en kraai laten dergelijk aas niet onberoerd. Zelfs muizen eten skeletten schoon."
Van vossen is bekend dat ze leeggegeten huiden achterlaten, en dat ze van grotere prooien bepaalde delen (vaak poten) meenemen. Maar dit hert zal niet door een vos gedood zijn. Vossen bejagen kleinere dieren, zoals konijnen, knaagdieren en vogels. Daarnaast eten ze eieren, regenwormen, kevers, bosvruchten, afval en kadavers. Af en toe doden ze ook reekalveren, tot twee weken oud, maar een hert van dit formaat wordt door vossen alleen als aas gegeten.
Misschien heeft de dood van dit hert met de onderlinge voedselconcurrentie te maken. Tijdens strenge winters is de sterfte onder herten hoog, met name onder jonge dieren en hindes.
Dood doet leven
De website Dooddoetleven.nl doet aan de hand van exclusieve webcam-beelden verslag van de natuurlijke afbraak van diverse kadavers van aangereden reeën in natuurgebied Groenlanden bij Nijmegen. Het laat prachtig zien dat van één enkel kadaver meerdere roofdieren en aaseters profiteren. De camera betrapte onder andere vossen, steenmarters, dassen, buizerds, kraaien en eksters:
Dooddoetleven > dagboek van dode dieren
Naast deze bezoeken wordt de recycling van een dood dier ook beïnvloed door temperatuur, licht, zuurstof en de aanwezigheid van insecten, schimmels en bacteriën. Dit maakt dat een kadaver in de winter maandenlang vers kan blijven, terwijl in de zomer insecten het afbraakproces flink versnellen.
Links:
website Jaap Mulder, roofdierspecialist
website Zoogdiervereniging VZZ
